سرویس بینالملل: نسل جدید روکشهای سوسیس و کالباس (Casings) با استفاده از پلیمرهای طبیعی و نانوذرات فعال، علاوه بر حذف زبالههای پلاستیکی غیرقابل بازیافت، از فساد سطحی محصول جلوگیری میکنند.
به گزارش روابط عمومی انجمن صنایع فرآوردههای گوشتی ایران، پوشش یا کاور سوسیس و کالباس نقشی حیاتی در فرآیند تولید دارد؛ این پوششها نه تنها شکل نهایی محصول را حفظ میکنند، بلکه به عنوان مانعی در برابر نفوذ اکسیژن، از دست رفتن رطوبت در حین پخت و ورود آلودگیهای محیطی عمل مینمایند. دهههاست که از پوششهای پلاستیکی غیرقابل تجزیه یا پوششهای کلاژنی سنتی استفاده میشود. اما امروزه، با افزایش هزینههای مدیریت پسماند و گرایش مصرفکنندگان به بستهبندیهای دوستدار محیط زیست، انقلاب بزرگی در بخش تحقیق و توسعه پوششهای سوسیس و کالباس رخ داده است.
نوآوری بزرگ این حوزه، توسعه پوششهای زیستتخریبپذیر و نانوساختاری فعال است. این روکشها از بیوپلیمرهای طبیعی مانند آلژینات (استخراجشده از جلبکهای دریایی)، سلولز و پروتئینهای شیر ساخته میشوند. ویژگی شگفتانگیز این پوششها، امکان غنیسازی آنها با نانوذرات طبیعی مانند عصاره هسته انگور، اسانس پونه کوهی و باکتریوسینها است. این ترکیبات ضد میکروبی فعال، به آرامی به سطح سوسیس یا کالباس نفوذ کرده و از رشد هرگونه کپک، مخمر یا باکتریهای عامل فساد (به ویژه لیستریا) در زیر پوشش جلوگیری میکنند.
یکی دیگر از مزیتهای این پوششهای نوین، هماهنگی آنها با فرآیند دودی کردن است. این لایهها نفوذپذیری کنترلشدهای نسبت به دود طبیعی دارند که باعث میشود طعم و عطر دودی به طور یکنواخت به عمق محصول نفوذ کند، در حالی که مانع از تبخیر آب و کاهش وزن محصول (افت راندمان تولید) میشوند. ورود این پوششهای هوشمند به خطوط بستهبندی کارخانهها، گام بزرگی برای کاهش ردپای کربنی صنایع فرآوری و افزایش ایمنی بیولوژیکی فرآوردهها در طول زنجیره توزیع است.
