سرویس بینالملل: قوانین جدید بینالمللی در حوزه کاهش انتشار گازهای گلخانهای و مدیریت منابع آب، واحدهای صنعتی بزرگ را با جریمههای سنگین زیستمحیطی مواجه کرده و آنها را به سمت مدلهای تولید پایدار سوق میدهد.
به گزارش روابط عمومی انجمن صنایع فرآوردههای گوشتی ایران، دیگر نمیتوان چشمان خود را به روی تغییرات اقلیمی و فشارهای قانونی ناشی از آن بست. توافقنامههای بینالمللی کاهش کربن و استراتژیهای جدید کشورها برای رسیدن به اهداف صفر خالص (Net-Zero)، صنایع فرآوردههای گوشتی را بهعنوان یکی از مصرفکنندگان بزرگ منابع تحت فشار شدید قرار دادهاست. در آینده نزدیک، کارخانهها نه تنها بر اساس کیفیت و قیمت محصولاتشان، بلکه بر اساس میزان ردپای کربنی (Carbon Footprint) تولید هر کیلوگرم محصول نهایی مورد قضاوت و جریمه مالیاتی قرار خواهند گرفت.
تولید سبز در این صنعت، فرآیندی چندبعدی است. بخش بزرگی از مصرف آب در این صنایع مربوط به مراحل شستوشوی اولیه مواد و ضدعفونی سالنهاست. کارخانههای نوین با راهاستازی سیستمهای تصفیه پساب پیشرفته درونکارگاهی (مانند فناوریهای بیوراکتور غشایی MBR و اسمز معکوس ثانویه)، پسابهای صنعتی خروجی را به آب باکیفیت و استاندارد شهری تبدیل کرده و آن را دوباره به چرخه شستوشو و خنکسازی برجها بازمیگردانند. این کار مصرف آب خام کارخانه را تا ۸۰ درصد کاهش میدهد.
در بخش انرژی نیز، استفاده از منابع تجدیدپذیر مانند نصب نیروگاههای خورشیدی سقفی بر روی سالنهای بزرگ تولید و انبارها، راهکاری کارآمد برای کاهش وابستگی به شبکه برق فسیلی است. علاوه بر این، هلدینگهای بزرگ زنجیره خود را ملزم به استفاده از خودروهای توزیع برقی یا هیبریدی کردهاست تا انتشار کربن در فاز لجستیک را نیز کنترل کنند. حرکت به سمت این استانداردها، در کنار کمک به حفظ سیاره زمین، یک استراتژی هوشمندانه برای کاهش هزینههای عملیاتی جاری و تضمین پایداری برند در زنجیره تامین بینالمللی است.
